انجمن هنر های رزمی ایران یو اف سی - پیش نمایش و معرفی رویداد

کوچ سالانه UFC به تالار مقدس مدیسون اسکوئر گاردن

یکشنبه هفته آینده سازمان UFC در قالب کارت حساس UFC 334 زیارتگاه خود را در نیویورک برپا میکند تا این سالن تاریخی بار دیگر میزبان یکی از شب های به یاد ماندنی در دنیای MMA باشد. در مین ایونت این کارت سیریل گان در برابر جاش هاکیت در صدر این کارت هیجان انگیز قرار دارد. سیریل گان قهرمان سنگین وزن باید در دفاع از عنوان خود برابر جاش هاکیت به میدان برود . هاکیت مبارز بدون شکست و پرحاشیه ای که آماده میشود زلزله ای در این دسته برپا کند . در مبارزه ماقبل مین ایونت قهرمان خروس وزن کیلا هریسون در برابر اسطوره بلامنازع ام ام ای بانوان آماندا نونز قرار میگیرد . مبارزه ای که عاشقان MMA سال ها در سودای آن به سر میبردند. این کارت مملو از مبارزان درجه ۱ و جسور میباشد .طلوع ۲۴ آبان ایرانیان بسیاری سحر خیز خواهند بود. نگاهی می اندازیم به مبارزات مهم کارت UFC 334 .

مبارزه مین ایونت بر سر تصاحب عنوان قهرمانی سنگین وزن : سیریل گان vs جاش هاکیت

دسته سنگین وزن UFC حالا بیش از هر زمان دیگری به دنبال ثبات است و قهرمان جدید آن سیریل گان باید در نخستین دفاع خود به مصاف مبارز جنجالی و پرحاشیه این روزها یعنی جاش هاکیت برود.مبارزی که با سر صدا فراوان و البته کسب پیروزی های سرنوشت ساز راه خود را به سوی مبارزه قهرمانی باز کرد.
گان بیش از ۷ سال یک مبارز تراز اول در بین سنگین وزنان UFC بوده است. مردی که آمار ۱۴ برد ۲ شکست و ۱ مبارزه بدون نتیجه را به ثبت رسانده ، ۳ بار تا مرز قهرمانی رفته و بالاخره ۱ بار توانست کمربند قهرمانی را بی چون چرا بدست آورد.لازم به ذکر است وی در رویداد به یادماندنی UFC Freedom 250 با نمایشی بی نقص الکس پریرا را در هم کوبید تا برای دومین بار کمربند موقت را به چنگ آورد. مجموعه اتفاقاتی که پس از مصدومیت تلخ تام اسپینال زمینه قهرمان شدنش را فراهم کرد.
جاش هاکیت تنها در مدت ۱۶ ماه پس از کسب قرارداد با سازمان برای کسب کمربند قهرمانی سنگین وزن مبارزه میکند . صعودی جهشی که در تاریخ UFC کم نظیر است. کشتی گیر و بازیکن سابق فوتبال آمریکایی پس از ورود به دنیای MMA با ترکیبی از یک شخصیت پرهیاهو و جنجالی و صدالبته عملکرد حیرت برانگیز درون قفس مسیر ترقی را در یک چشم به هم زدن طی کرد.هاکیت در ۲ مبارزه آخر خود با شکست دادن دو تن از بهترین مبارزان این دسته یعنی کورتیس بلیدز و درک لوئیس رکورد بدون شکست خود را به عدد ۱۰ برد رساند تا ثابت کند پشت تمام آن سر و صداها یک ماشین جنگی در قفس قرار دارد.
شاید بسیاری از فاکتورها به نفع سیریل گان باشد. فیزیک بزرگتر ، سرعت بالاتر ، تکنیک به مراتب پویاتر و تجربه بیشتر اما در قفس هیچ چیز تضمین شده نیست چرا که جاش هاکیت نشان داده مبارز با استعداد و بی پروایست و در حال حاظر هم بدون هیچ استرسی روانه این مبارزه میشود . از موردی که نباید غفلت کنیم جنگ روانی و کلامی است که هاکیت به راه می اندازد.
باید دید برخورد این ۲ مبارز بویژه کری خوانی های بی وقفه هاکیت چگونه روی خلق خوی خونسرد غول فرانسوی تاثیر میگذارد و آیا میتواند آرامش همیشگی او را به هم بریزد یا خیر.

مبارزه ماقبل مین ایونت بر سر تصاحب قهرمانی خروس وزن : کیلا هریسون vs آماندا نونز

این مبارزه قرار بود بهمن گذشته در کارت UFC 324 پرونده اش بسته شود اما به دلیل مصدومیت هریسون به تعویق افتاد . هریسون و نونز سرانجام در مهم ترین آوردگاه ممکن رو به روی هم قرار میگیرند. نبردی تمام عیار و نفس گیر بر سر کمربند قهرمانی خروس وزن بانوان .اینجا دیگر فقط پای ۱ کمربند در میان نیست بلکه رویارویی ۲ ملکه تاریخ ام ام ای خواهد بود .
دارنده ۲ مدال طلای المپیک پس از پیوستن به UFC در سال ۲۰۲۴ کارش را طوفانی آغاز کرد . کیلا هریسون با تسلیم کردن هالی هولم و عبور از کتلن ویرا راه خود را برای رسیدن به مبارزه قهرمانی در برابر جولیانا پنیا در UFC 316 هموار کرد.در مبارزه ای کاملا یک طرفه کمربند قهرمانی را به چنگ آورد.البته زیباترین لحظه آن مبارزه در پایان آن مبارزه رقم خورد جایی که ماده شیر برزیلی آماندا نونز وارد قفس شد و رو در روی هریسون ایستاد و بازگشت شکوهمند خود به دنیای مبارزه را رسما اعلام کرد .
از ژوئن ۲۰۱۶ تا زمان خداحافظی اش در ژوئن ۲۰۲۳ نونز ۲ دسته وزنی یعنی خروس وزن و پروزن را عملا به اسم خود زده بود. او با تصاحب و دفاع مداوم از کمربندهای قهرمانی و ثبت فهرستی طولانی از رکوردهای جاودانه نه تنها بالاتر از تمام زنان تاریخ این رشته ایستاد بلکه نامش را به عنوان بزرگترین مبارز زن تمام ادوار و یکی از برترین و کامل ترین مبارزان تاریخ نسل خود بر روی سنگ فرش تالار مشاهیر UFC حک کرد. وقفه طولانی مدت و دوران نقاهت هریسون اکنون به بزرگترین مجهول این نبرد تبدیل شده است.

کایو بورالیو vs یوسری بلگارویی

در یک مبارزه هیجان انگیز آن هم در دسته پرالتهاب میان وزن کایو بورالیو رده پنجمی درمقابل بوگی من تونسی یوسری بلگارویی قرار میگیرد .مبارزه ای که بدون تردید یکی از کاندیدهای تبدیل شدن به "مبارزه شب" خواهد بود . بورالیو برای باقی ماندن در جمع تاپ ۵ میان وزن میجنگد و بلگارویی عزم راسخی برای صید این شکار بزرگ خواهد داشت .
بورالیو اسفند ماه گذشته پس از نخستین شکستش در UFC با نمایشی خیره کننده و پیروزی قاطع مقابل رینیر دریدر در UFC 326 بازگشتی محکم به مسیر برد داشت. موقعیت او در جمع مدعیان تثبیت شده است در شرایطی که وضعیت چلنجر بعدی میان وزن هنوز در هاله ای از ابهام قرار دارد.
یوسری بلگارویی حریف بلند قامت او نیز پس از عبور مقتدرانه از ۳ حریف نخست خود حالا با چالشی رو به رو است که میتواند در صورت کسب پیروزی جایگاه او را در میان مدعیان این دسته دگرگون کند. این کیک بوکسور تونسی با تکیه بر سطح بسیار بالای استرایک خود ، قد قامت بلند و برتری قابل ملاحظه طول دستانش به یک معما برای دیگر مبارزان میان وزن تبدیل شده است. پیروزی در این مبارزه بدون شک برای بورالیو و بلگارویی نقطه عطفی در کریرشان خواهد شد.

اوروش مدیچ vs کوین هالند

در یک مبارزه جذاب از دسته ولتروزن اوروش مدیچ به مصاف کوین هالند میرود. مبارز صربستانی که تا این مرحله با سرسختی مثال زدنیش پیش آمده مرحله پیش رو حال هوای دیگری دارد چرا که او باید رو در روی کوین هالند یکی از باتجربه ترین مبارزان این دسته قرار بگیرد . مبارزه ای که روی کاغذ نوید تقابلی مهیج که سرشار از تبادل ضربات فراوان باشد را میدهد.
مدیچ در طی یک سال گذشته با منهدم کردن حریفان نام آشنایی همچون دنیل رودریگز ، مسلم سالیخوف و جف نیل خط نشان جدی برای دیگر مبارزان این وزن کشید. او در آخرین مبارزه خود در زادگاهش با یک ناک اوت ویران گر برابر دنیل رودریگز سالن را منفجر کرد.
کوین هالند در طول دوران ورزشی خود مدام میان دو دسته میان وزن و ولتروزن در رفت آمد بوده و هر زمان که اراده کرده یک دردسر جدی برای هر حریفی بوده است . او همچنان یک تهدید جدی برای هر مبارز رو به رشدی به حساب می آید .هالند اوایل امسال با کسب ۱ برد ارزشمند برابر رندی براون دوباره به مسیر پیروزی برگشت و حالا قصد دارد مانعی درجهت روند صعودی مدیچ باشد و اجازه ندهد مبارز صرب به ۵ برد متوالی برسد.
این مبارزه از آن دست نبردهایی میباشد که هر هواداری را به وجد می آورد . ۱ چالش تاکتیکی در انتظار هر دو مبارز است از یک سو کوین هالند با برتری فیزیکی و طول دست و در سوی مقابل مدیچی قرار دارد که برای نشاندن ضربات سهمگینش از هیچ فرصتی دریغ نمیکند .

بلال حسن vs لوئیس گورول

کارت اصلی UFC 334 را بلال حسن یکی از پدیده های دسته مگس وزن و لوئیس گورول آغاز میکنند.
سرعت سرسام آور نینجا اندونزیایی همه نگاه ها را معطوف خود کرده است . بلال حسن بدون شکست پا به این نبرد میگذارد. این مبارز ۲۵ ساله تقریبا ۲ هفته پس از بستن قرارداد با UFC اولین مبارزه خود را انجام داد و به پیروزی رسید .چندان تعجب آور نیست در دومین حضورش در قفس UFC شاهد پختگی بیشتری در سبک مبارزه او باشیم .
لوئیس گورول اولین برد خود در UFC را چند ماه پیش با عبور از سد دنیل بارز بدست اورد. او به جای استراحت و جشن گرفتن تنها ۲ هفته بعد با پذیرش یک مبارزه در کوتاه مدت راهی ماکائو شد که البته در آنجا تسلیم ری سورویا شد. بدین ترتیب او با هدف جبران آخرین شکست خود برمیگردد.
این مبارزه شاید تست کیفیت مناسبی برای بلال حسن نباشد با اینکه میتوان گورول را یک مبارز آب دیده در نظر گرفت ولی میتواند با اجرای یک نمایش خارق العاده بیش از پیش در چشم هواداران خودنمایی کند.

چارلز رادکی vs استیون تامسون ( کارت مقدماتی )

استیون " پسر شگفت انگیز " تامسون مبارز دوست داشتنی و با اخلاق آمریکایی در رویداد بعدی برای آخرین بار وارد قفس مبارزه میشود تا به دوران ورزشی خود پایان دهد. نمیتوان گفت یو اف سی مبارزه نمادینی برایش درنظر گرفته است . آنها او را دربرابر چارلز رادکی قرار دادند.
تامسون کاراته کار پس از سال ها تلاش در بالاترین سطح و تجربه مبارزه برای کسب عنوان قهرمانی ، اواخر دوران حرفه ای او برایش سخت گذشت. او در ۴ سال گذشته تنها قادر به انجام ۱ مبارزه در هر سال بود و متاسفانه در ۳ مبارزه آخر خود پشت سر هم شکست خورد .
در سوی مقابل چارلز رادکی قرار دارد که به خوبی میداند با چه رقیبی سروکار دارد. به نظر میرسد او سروسامانی به سبک مبارزه خود داده است که در ۲ پیروزی آخرش برابر دنیل فرونزا و فرانسیسکو پرادو به وضوح مشهود بود.

درو دوبر vs کریس دانکن ( کارت مقدماتی )

اگر قرار باشد یکی از مبارزات این کارت به یک جدال خونین تبدیل شود بدون شک همین مبارزه خواهد بود. تقابل درو دوبر و کریس دانکن دو مبارزی که گویا دنده عقب در گیربکسشان تعبیه نشده از جنس مبارزاتی است که به هیچ وجه نمیتوان آن را نادیده گرفت .
درو دوبر با وجود اینکه به ۳۸ سالگی رسیده نشان داده که سن برای او فقط ۱ عدد است. او با ۲ برد متوالی خود مقابل کایل پریپولک و مایکل جانسون پا به میدان مبارزه میگذارد .
حریف او کریس دانکن با رقم زدن ۴ برد متوالی اعتبار حضور در مین ایونت را کسب کرد هرچند در آن مبارزه نتوانست پیروز شود . او اکنون با عزمی راسخ راهی نیویورک میشود تا با شکار یک مبارز با سابقه به نوعی شکست تلخ مقابل رناتو مویکانو را جبران کرده باشد .

جیم میلر vs ترنس مک کینی ( کارت مقدماتی )

جیم میلر اسطوره خستگی ناپذیر ام ام ای همچنان در مسیر رسیدن به رکورد ۶۰ مبارزه انجام شده در قفس میتازد . او در ۵۹مین تقابل خود به مصاف ترنس مک کینی میرود .
میلر ۴۳ ساله در اردیبهشت گذشته در رویداد UFC 328 با اجرای یک گیوتین چوک جرد گوردون را شکست گرفت . این مبارز کهنه کار آمریکایی به قفس برمیگردد تا ۱ قربانی دیگر را به کارنامه پربار خود اضافه کند.دربرابر او مبارزی قرار دارد که فلسفه سبک مبارزاتش بکش یا کشته شو است . مک کینی در ۸ مبارزه آخر خود اصلا رنگ راند دوم را ندیده و تمام مبارزاتش در همان راند ۱ به پایان رسیده است. او مبارزی است که از همان ثانیه اول مانند یک انبار باروت منفجر میشود یا حریف را نابود میکند یا خودش میسوزد و نابود میشود .

دانته جانسون vs سزار آلمیدا ( کارت مقدماتی )

در یکی دیگر از مبارزات کارت مقدماتی شاهد کسی خواهیم بود که هواداران آمریکایی توجه ویژه ای به او دارند ، جایی که دانته جانسون جوان ۲۷ ساله در یک آزمون عیار سنجی دربرابر کیک بوکسور باتجربه برزیلی سزار آلمیدا صف آرایی میکند.
جانسون در ابتدا با پیروزی در دسته سنگین وزن توانست به قرارداد UFC دست پیدا کند اما بلافاصله با تصمیمی استراتژیک به وزن ۱۸۵ پوند نقل مکان کرد. این تغییر وزن برای او موفقیت آمیز بود چرا که توانست ۳ پیروزی متوالی را به رقم بزند که آخرین آن در مبارزه با اریک مک کانیکو بود .
سزار آلمیدا فعالیت خود در ام ام ای را خیلی خوب آغاز کرد و توانست در ۵ مبارزه اول خود به پیروزی برسد ولی این مبارز برزیلی در ۲ مبارزه اخیر خود عملکرد ضعیفی داشته و در آخرین حضورش در قفس در همان راند اول توسط دیمین پیناس ناک اوت شد. حالا او در مبارزه بعدی خود با تمام وجود مبارزه میکند تا ثابت کند دوران و عمر مفیدش در قفس به پایان نرسیده است .

بامداد یکشنبه ۱۰ آبان در مین ایونت فایت نایت ۲۹۲ رناتو مویکانو و تام نولان رو در روی هم قرار میگیرند . یکی با مهارتی که میتواند در یک لحظه سرنوشت مبارزه را تغییر دهد و دیگری با قدرت ضربات بالا و حجمی از حملات فراوان که میتواند فرصت نفس کشیدن را از حریف بگیرد.
مویکانو از ۲۱ پیروزی دوران حرفه ای خود ۱۱ برد را با سابمیشن به دست آورده است. آماری که به خوبی نشان میدهد چرا ورود به دنیای این جوجیتسو کار میتواند به تصمیمی پرهزینه تبدیل شود. RNC یکی از امضاهای اصلی اوست . تهدید او روی زمین قریب الوقوع است. در مواجه با مویکانو ، خاک فقط مرحله ای از مبارزه نیست. جایی است که ۱ اشتباه کوچک میتواند تمام برنامه های قبلی را نابود کند اما تام نولان قرار نیست فقط برای سابمیشن نشدن وارد قفس شود. ۵ برد متوالی ، ضربات سنگین و کمربند مشکی جوجیتسو تصویری از مبارزی به ما میدهد که هم توانایی آسیب رساندن به حریف را دارد و هم با مفاهیم مبارزه در خاک بیگانه نیست. پیشینه ورزشی او در لیگ راگبی نیز به این تقابل بعد دیگری میدهد. لحظه تعیین کننده در این مبارزه لحظه ای است که یکی از آنها مجبور شود وارد قلمرو دیگری شود. اگر نولان بتواند مبارزه را در فاصله مطلوب خود نگه دارد فرصت استفاده از مشت های سنگینش را خواهد داشت اما اگر مویکانو راهی برای کشاندن او به خاک یا درگیری های نزدیک پیدا کند نوار ۵ پیروزی متوالی ممکن است در معرض قطع شدن قرار بگیرد. در نهایت پرسش جذاب این تقابل روشن است: آیا نولان میتواند ۲۵ دقیقه از فرصت طلبی و اشتباهی که مویکانو انتظارش را میکشد دور بماند یا مویکانو بار دیگر ثابت خواهد کرد که برای تمام کردن ۱ مبارزه گاهی تنها یک فرصت کافی است .

رناتو مویکانو و تام نولان ، تجربه یک مدعی سابق در برابر قدرتی که از راگبی نشأت میگیرد .

مویکانو ۳۷ ساله سابقه مبارزه برای کمربند قهرمانی سبک وزن را در کارنامه دارد و همچنان جوجیتسو را با همان جدیتی تمرین میکند که گویا هنوز چیزی برای اثبات این توانایی اش باقی مانده است. او در آخرین مبارزه خود کریس دانکن را در راند ۲ تسلیم کرد و یازدهمین پیروزی خود از طریق سابمیشن را جشن گرفت . گذر زمان نتوانسته بُرنده ترین قسمت سبک مبارزه مویکانو را کُند کند . در سوی دیگر این تقابل ، تام نولان داستان متفاوتی دارد. او در نوجوانی در یک تیم راگبی و در پست فوروارد ردیف عقب بازی میکرد. ورود به تشک کشتی در جهت بهبود کیفیت بازی اش در زمین بود . او پس از انجام چند مبارزه در سطح آماتور تصمیم به تغییر مسیر ورزشی خود گرفت .حالا نولان با رکورد ۱۱ پیروزی و ۱ شکست پا به این آزمون میگذارد . مبارزی که سبک مبارزه اش میتواند هر حریفی را وادار کند پیش از نزدیک شدن به او ، درباره تصمیمش تجدید نظر کند.
در چنین تقابلی تجربه و قدرت بدنی به تنهایی پاسخ نهایی را نمیدهند. مسئله این است که کدام مبارز میتواند برنامه خود را به حریف دیکته کند .

رناتو مویکانو ، مبارزی که از گور برخاست .

شکست مقابل اسلام ماخاچف در مبارزه بر سر کمربند قهرمانی سبک وزن و به دنبال آن شکست بسیار بد دربرابر بنیل داریوش میتوانست آغاز یک تراژدی برایش باشد اما او نسبت به این اتفاق به شکل دیگری برخورد کرد. به باشگاه برگشت ، به ریکاوری و تمرین خود چه از نظر روحی روانی و چه از نظر جسمی مشغول شد و وقت خود را به جای بهانه تراشی به دلیل شکست های گذشته وقف جبران آنها کرد و نتیجه آن تسلیم کردن غیر منتظره کریس دانکن چغر شد و بار دیگر توانایی خود در تمام کردن مبارزه را به رخ همه کشید. همین خصلت ، مبارزه با او را پیچیده تر میکند. با این حال تام نولان حریفی متفاوت برای او محسوب میشود. نولان جوان تر است، با تکیه بر ۵ برد متوالی روانه میدان میشود و هیچ نشانه ای از توقف روند موفقیتش دیده نمیشود. این بار او با حریفی روبرو است که میخواهد ثابت کند زمان عبور از نسل قبلی فرا رسیده است.

جوجیتسو مویکانو ، تهدیدی خاموش که هنوز از نفس نیفتاده است .

در دسته سبک وزن جایی که قدرت ناک اوت و کشتی روان معمولا بیشترین توجه را به خود جلب میکنند مویکانو سلاحی دارد که شاید کمتر از موارد ذکر شده به چشم بیاید اما میتواند به اندازه لازم سرنوشت ساز باشد: بله ، جوجیتسو برزیلی . مهارت او در خاک سمبلیک نیست. آمار مبارزاتش آن را تایید میکند. نصف بردهای او از طریق سابمیشن به دست آمده است. RNC به ویژه پس از به دست آوردن یک موقعیت طلایی در جریان یک اسکرامبل ناموفق یا اشتباه حریف در اجرای تیک دان از موثر ترین استراتژی های مویکانو برای تمام کردن ۱ مبارزه میباشد.
این آمار برای نولان ۱ پیام روشن دارد . مویکانو برای برد لزوما به ۳ راند یا ۵ راند برتری در امتیازدهی نیاز ندارد. او میتواند در لحظه ای که حریف تصور میکند خطری تهدیش نمیکند موقعیت را تغییر دهد و مبارزه را به پایان برساند. در برابر چنین حریفی حتی یک تلاش ناموفق برای خاک کردن یا یک اشتباه فنی در خاک میتواند اول دردسر باشد.
در رابطه با نولان چالش فقط دفاع در برابر جوجیتسو حریفش نیست. او باید تصمیم بگیرد چگونه حمله کند بدون آنکه برای رسیدن به موقعیت تهاجمی فرصت اجرای خطرناک ترین بخش سبک مبارزه مویکانو را فراهم کند. در چنین مبارزه ای فاصله میان یک حمله موفق و یک اشتباه کشنده ممکن است به اندازه چند ثانیه باشد.

خطر مویکانو در صبوری او میباشد.

آنچه مویکانو را خطرناک میکند حرکات دیدنی یا تلاش های پرزرق و برق برای سابمیشن نیست بلکه صبر اوست. او برخلاف گرپلرهایی که از همان دقایق ابتدایی برای سابمیشن گرفتن از حریف زنجیره ای از تیک دان های ممتد را آغاز میکنند و با آشکار کردن برنامه خود انرژیشان را هدر میدهند ترجیح میدهد منتظر بماند. مویکانو به حریف اجازه میدهد خودش را بیش از حد درگیر ۱ تیک دان کند یا هنگام بازگشت به موقعیت سرپا در جریان یک اسکرامبل ، تعادل و موقعیت دفاعی اش را از دست بدهد. سپس پیش از آنکه حریف متوجه تغییر موقعیت شود دستهایش را دور گردن او قفل میکند. این است تفاوت میان گرپلری که به دنبال فرصت سابمیشن میگردد و گرپلری که میداند چگونه حریف را به ساختن آن فرصت وادار کند. مویکانو اصراری ندارد از ابتدا مبارزه را به فاز گرپلینگ ببرد .او کافی است اجازه دهد حریف در تلاش برای فرار یا حمله ، خودش راه را باز کند. کریس دانکن خاطرتان باشد . او این خطر را تجربه کرد. او بخش عمده ای از ۲ راند را صرف تلاش برای برتری در تبادل ضربات کرد اما در لحظه ای که ناک دان شد مویکانو به یکباره بر رویش خیمه زد و در نهایت خونسردی دیگر امانش نداد.

آیا قدرت بدنی میتواند معادله جوجیتسو را بهم بزند؟

نولان مسیرش را از آکادمی های جوجیتسو آغاز نکرد. همان طور که گفته شد این جوان ۲۶ ساله استرالیایی در لیگ راگبی بازی میکرد و زمانی به سراغ تمرین کشتی و جوجیتسو رفت که هدفش بهبود توانایی هایش در زمین راگبی بود. همین پیشینه ، امروز بخشی از هویت او در MMA را شکل داده است. مبارزی که بیش از آنکه به ظرافت های فنی متکی باشد به قدرت بدنی ، فشار مداوم و غریزه ذاتی در درگیری متکی است . نولان از آن دسته مبارزانی نیست که بخواهد مبارزه را در فاصله امن و با ضربات حساب شده مدیریت کند. او میتواند فاصله را ببندد ، حریف را به درگیری نزدیک بکشاند و با تکیه بر قدرت فیزیکی ، فضای مانور او را محدود کند. این سبک مبارزه وقتی با مهارت هایش در کشتی و جوجیتسو ترکیب شود علامت سوال جالب توجه ای برای ما و معضل جدی برای حریفش ایجاد میکند به خصوص برای مبارزی که نقطه قوتش در استفاده از فرصت های ایجاد شده بر روی زمین نهفته است. این فاکتور برای مویکانو اهمیت زیادی دارد. رو به رو شدن با یک استرایکر که در روی زمین تجربه چندانی ندارد یک چالش است اما مواجهه با حریفی که هم قدرت بدنی بالایی دارد و هم با اصول کشتی و جوجیتسو آشناست داستان دیگری خواهد بود. نولان لازم نیست در تمام جزئیات فنی از مویکانو برتر باشد .کافی است بتواند در لحظات حساس موقعیت خود را حفظ کند .

شتاب قطار بزرگ نولان فرصت سابمیشن را از مویکانو میگیرد؟

لقب Big Train یا قطار بزرگ به خوبی با سبک مبارزه تام نولان جور در می آید. تام از آن دست مبارزانی نیست که به دنبال ۱ ضربه برق آسا برای تمام کردن سریع مبارزه باشد . در مبارزه اش با فارس زیام به وضوح مشهود بود .او با گارد بالا قدم به قدم جلو می آمد ، فشار را حفظ کرد و حریف را وادار ساخت تا زیر بار حملات پی در پی اش بخشی از توان تهاجمی خود را از دست بدهد. نولان به جای آنکه همیشه در جستجوی ۱ فرصت آنی باشد به دنبال آن است تا با انباشته کردن فشار ، حریف را به جایی برساند که دیگر نتواند با همان کیفیت پاسخ دهد. این رویکرد در مبارزات گذشته او دیده شده است. نکته جالب تناقض سبکی آنها است که این مبارزه را جذاب میکند . نولان برای موفقیت باید فشار بیاورد اما هر حمله و هر ورود به فاصله نزدیک میتواند فرصتی برای تغییر موقعیت به مویکانو بدهد. از سوی دیگر مویکانو هم منطقی نیست مقابل چنین حریفی کل ۲۵ دقیقه را منتظر اشتباه بماند. او باید راهی برای عبور از فشار حریف پیدا کند بدون آنکه در تبادل ضربات آسیب زیادی ببیند.

آیا مویکانو با وجود برتری نولان در حجم ضربات وارده فرصت شکار را پیدا میکند؟

آماری که کرنر مویکانو باید نگرانش باشد قدرت ضربات نولان نیست حجم ضربات اوست. نولان به طور میانگین ۵.۸۷ ضربه موثر در دقیقه به ثبت رسانده است. آماری که در مقایسه با میانگین ۴.۱۰ ضربه موثر مویکانو از تفاوتی فاحش در ریتم تهاجمی ۲ مبارز حکایت دارد. وقتی حریفی با چنین حجمی از ضربات به سمت شما یورش میبرد منتظر ماندن به امید اشتباه کردن احمقانه ترین استراتژی ممکن است . مویکانو به فکر رهایی و ضد حمله خواهد بود . از طرفی نولان بعید است در این مبارزه به دنبال اثبات برتری گرپلینگ خود باشد. هدف او بسیار ساده و در عین حال دشوار است . اجازه ندهد مبارزه در شرایطی قرار بگیرد که مویکانو بتواند با آرامش موقعیت سازی کند. فشار رو به جلو و وادارکردن حریف به واکنش های پی در پی همگی میتوانند زمان و فضای لازم برای اجرای سابمیشن را محدود کنند اما با این تفاسیر یک نکته مهم وجود دارد. مویکانو برای اجرای مبارزه زمینی خود به فرصت نیاز دارد. راز موفقیت مویکانو در تشخیص زمان بندی درست در واکنش به حرکت نولان خلاصه میشود .

اهمیت جدال مویکانو vs نولان در کجاست؟

دسته سبک وزن UFC یکی از پرتراکم ترین میدان های رقابت در دنیای MMA است . شکست یا پیروزی فقط ۱ عدد به تعداد بردها و باخت ها اضافه نمیکند بلکه مصداق بارز جا ماندن از کورس رقابت است . هر نتیجه معادله رسیدن به مبارزه قهرمانی را تغییر میدهد. در چنین شرایطی شکست خوردن جایگاه یک مبارز را نشانه میرود . آن هم در صفی که چندین نام برای هر پله آن در لحظه آماده رقابت هستند. همین واقعیت اهمیت رویکرد اردوی تمرینی تام نولان را دوچندان میکند. به خصوص مقابل حریفی مثل رناتو مویکانو که تجربه حضور در مبارزه قهرمانی را دارد و مهارت هایش میتواند در هر دقیقه مبارزه خطر پایان مبارزه را ایجاد کند. برای نولان شکست دادن مویکانو حتی با رای داوران میتواند ارزش زیادی داشته باشد. پیروزی مقابل یک مدعی سابق کمربند اعتبار متفاوتی نسبت به غلبه بر حریفی کم نام نشان تر دارد. البته چنین بردی طبیعتا باعث صعود به بالای جدول یا رسیدن به مبارزه قهرمانی نمیشود اما میتواند زمینه لازم برای مواجه با بالانشینان را در آینده ای کوتاه فراهم کند . در مقابل مویکانو نیز انگیزه روشنی برای جلوگیری از رقم خوردن چنین نتیجه ای دارد. او در ۳۷ سالگی با نسلی رو به رو است که برای شناخته تر شدن به دنبال کنار زدن نام های باتجربه هستند. واگذارکردن این مبارزه میتواند موقعیت او را در رقابت های آینده متزلزل کند به ویژه در دسته ای که هر فرصت از دست رفته میتواند به فریز شدن کریر هر شخصی بیانجامد.