کلا از ترش تاکر ها خوشم نمیاد
نمونه اش تو همه ورزش ها هس مثل مورینیو تو فوتبال
ترش تاکر ها با جنگ روانی قبل از بازی بیشتر مسیر پیروزی را طی می کنند و انقدر حریف را وارد بازی روانی می کنند که ترس از باخت ترس از ابروریزی و ترس از خیلی چیز ها واقعا ذهنشون را درگیر می کنه
ولی با این حال همه سازمان ها خودشون به ترش تاکر ها بها می دن چرا؟ چون اینا بسیار بسیار باعث جذاب شدن یک مبارزه می شن و مردم به شدن با دنبال کردن صحبت ها و کری خونی های اونا به وجد میان و شبکه های مجازی اونا را دنبال می کنند و در کل سازمان ها این وسط کلی طرفدار و پول بدست میارن
ولی من به شخصه دوست ندارم
مبارزه باید سالم باشه ولی البته مبارز عالی اونیه که تو جنگ روانی هم نبازه
