ممنون معین جان از لطف و توجهت،این سایت،سایتِ شماست و باوجود شما دوستانه که رونق داره وگرنه اگر مخاطب خوب و متوجه وجود نداشته باشه هیچ مرجعی پیشرفت نمیکنه.
درمورد دلیلی که ارائه کردید متاسفانه ارتباط بین اینکه تعداد دسته ی دوم(منتقدان) برای هندرسون بیشتر از دسته ی اول(هواداران) هست و اینکه دلیلش بیشتر بودن طرفدارانش نسبت به خیلی های دیگه ست که تعداد قابل توجهِ منتقدانش هم دیده میشه متوجه نشدم.
اما راجع به مبارزه های انجام شده در فاصله ی زمانیِ بین دو مبارزه با پتیس که گفتید، دقیقا علت اصلی نارضایتی تماشاگرها و رسانه ها از هندرسون به همین دوره برمیگرده،درسته اشخاصی که مثال زدید کمتر کسی انتظار داره هندرسون با ناک اوت اونهارو شکست بده،اما دو دفاع از کمربند با تصمیم نامتفق و بحث برانگیز داوران هم اصلا قابل قبول نیست،ببینید اگر یه مبارزه ی معمولی بین دو مدعیِ پایینِ دسته با تصمیم نامتفق داوران(دو داور مبارز A و یک داور مبارز B رو پیروز بدونن) به اتمام برسه شاید زیاد جنجال برانگیز و مهم نباشه اما زمانیکه تو مبارزه بر سر عنوان دو مرتبه با این نتیجه از عنوان دفاع میشه بحث های خیلی زیادی رو بوجود میاره.
اگر خاطرت باشه تو مبارزه ی اول وایدمن با سیلوا علی رغم اینکه اون پیروزی با یه ناک اوتِ کاملا تمیز و صحیح بدست اومد،فقط به دلیل اینکه اون ناک اوت در بینِ حرکاتی که سیلوا انجام داد(که البته تو تمام مبارزاتش هم انجام میداد و بار اول نبود) بدست اومد اکثر هواداران قهرمانی رو حق وایدمن نمیدونستند و اونو شانسی قلمداد میکردن،حالا حسابش رو بکنید زمانیکه این پیروزی اون هم دو مرتبه با نتیجه ی کاملا غیر قاطعی مثل تصمیم نامتفق بدست بیاد چقدر این تفکر رو قوت میبخشه؟
البته توجه داشته باشید که من نمیگم نظر شخصی من اینه که باید این تفکر بوجود بیاد یا خوبه، و من موافق این مساله نیستم،فقط دارم راجع به علت نارضایتی تماشاگرها از هندرسون صحبت میکنم.
یه توضیح دیگه هم راجع به سبک مبارزه ی هندرسون که تو پست قبلی توضیح دادم بدم چون حس میکنم که شما اینطور برداشت کردید که من نتیجه گرایانه و باتوجه به رکوردِ روی کاغذِ هندرسون این نظر رو دارم... ببینید معین جان تفاوت هست بین مبارزی که به دلیل قدر بودنِ حریف امکان ناک اوت یا سابمیشن کردنش رو پیدا نمیکنه و مبارزی که اصولا سبکش این نیست و از ابتدا ترجیح میده مبارزه رو با فاصله و دور از درگیریِ جدی و پر ریسک برای تموم کردن مبارزه دنبال کنه و اصطلاحا شایسته سازی کنه و با یه کنترلِ نسبی رو تمام راند ها مبارزه رو تا انتها ادامه بده و داورهارو متقاعد کنه تا اینکه بخواد دنبال ناک اوت کردن و تموم کردن مبارزه باشه،اگر بخوام ساده تر بگم اصلا دنبال ناک اوت نیست که بخواد بدست بیاد یا نیاد،دنبال کنترل مبارزه و ایجاد برتریِ امتیازیه. این یه سبکه،فارغ از هر نتیجه و رکوردی که بدست بیاد.
تو MMA هردوی این سبک ها وجود دارن،مبارزهای تموم کننده و مبارزهای شایسته ساز،مبارزهای تموم کننده مثل دوس سانتوز یا رابی لاولر،مبارزهای شایسته ساز مثل بنسون هندرسون یا جی اس پی که پنج سالِ آخر دورانش این سبک مبارزه میکرد،اینکه بگیم این مبارز سبکش شایسته سازیه توهین به هندرسون یا جی اس پی نیست،اینها هردو فقط سبکِ مبارزه هستند،و از لحاظ فنی، "برتری" نهایتا همون نتیجه ی مبارزست نه روش و متدی که این نتیجه باهاش بدست میاد،اینها فقط از لحاظ علاقمندی و جذابیت برای تماشاگرها قابل بررسی هستن وگرنه از لحاظ برتر بودن سبکی برتره و مبارزی بهتره که نتیجه ی بهتری بدست بیاره.
ممنون از شرکت کردنتون تو بحث ها و موضوعات،تو تمام صحبت ها سعی کنیم شرکت کنیم و نظر خودمون رو بگیم تا هم سایت از این لحاظ زنده و پربار باشه همیشه و هم اطلاعاتمون رو افزایش بدیم و با این افزایش اطلاعات لذت بیشتری از دنبال کردن mma ببریم و جذابیتش برامون دوچندان شه.:flower:
