ورود به حساب ثبت نام جدید فراموشی کلمه عبور
برای ورود به حساب کاربری خود، نام کاربری و کلمه عبورتان را در زیر وارد کرده و روی «ورود به سایت» کلیک کنید.





اگر فرم ثبت نام برای شما نمایش داده نمی‌شود، اینجا را کلیک کنید.









اگر فرم بازیابی کلمه عبور برای شما نمایش داده نمی‌شود، اینجا را کلیک کنید.





اشتراک های دانلود از ایران یو اف سی

در این بخش میتوانید اشتراک های دانلود از سایت را مشاهده و خریداری نمایید .

Team Xtreme Tehran
آموزش جوجیتسو برزیلی محل تبلیغ شما IWE محل تبلیغ شما
نمایش نتایج: از 1 به 10 از 217
  1. #1
    مدیر بازنشسته

    مدیر بازنشسته
    تاریخ عضویت
    2013/08/03
    نوشته ها
    451
    3,564
    مبارز مورد علاقه AdlanAmagov_Headshot
    .

    سلام دوباره


    امیر عزیز شما اطلاعاتتون خیلی از من بیشتره و از بحث کردن باهات خیلی لذت می برم و چیزهای جدیدی یاد می گیرم

    ...

    اول از همه بگم که توی پست قبلی سعی داشتم بگم که اساس احترام گذاشتن در یو اف سی تقلبی نیست و واقعیه
    یه ذره از بحث خارج شدیم رفتیم توی این که یو اف سی آیا ورزشه یا نه ، مبارزات MMA در اصل بُکش بُکش بوده و ...
    که یه سری هاش توی پستی که دادم جوابش هست ،
    مثلا چرا یو اف سی مسائل ایمنی و قوانین بیشتری قرار نمی ده
    که همه برمی گرده به علایق تماشاگران و درآمدزایی سازمان


    ریشه مبارزات یو اف سی و هنرهای رزمی ترکیبی

    ریشه ی هنر های رزمی ترکیبی برمی گرده به سبک پانکریشن که از ضربات دست و کشتی بهره می بره
    اما مبارزات یو اف سی همونطور که می دونی در واقع از مبارزات خانواده گریسی در اوایل قرن نوزدهم ریشه گرفته
    اون زمان این خانواده چه کار میکرد ، اونا مبارزهای جوجیتسوی خودشون رو در مقابل مبارزان دیگه قرار می دادن
    (البته اون موقع اسم سبکشون والی تودو بود که توش فول کنتاک با قوانین محدود انجام می شد ،
    البته مبارزها هم از فنون رشته های دیگه استفاده می کردن ، روشی که الان در یو اف انجام می شه)
    تا سبک خودشون رو ثابت کنند ، چیزهای جدید به سبکشون اضافه کنند ، درگیری ها به خاطر خشم و خصومت نبوده
    حتی قبل از خانواده گریسی هم کسی نمی خواسته حریفش رو بکشه ،
    چون مبارزه بین سبک ها بوده و توی اکثر این سبک ها (اگه نگیم همه) احترام به حریف خیلی مهم بوده
    اصلا رسمی هست که توی تمام سبک های مبارزه انجام می شده ، در مورد کاراته و تکواندو و... صحبت نمی کنم
    هزاران ساله که این احترام ها پابرجاست ، چون دو مبارز به همدیگه یاد می دن و از هم دیگه یاد میگیرند
    مثل سبک شائولین که توسط راهبه ها انجام میشه ، هرچقدر هم دیگه رو بدون محافظ بزنن در آخر احترام رو فراموش نمی کنن
    حالا این که مبارزات یو اف سی ورزش هست یا نه ؟ ، دیدگاه ها متفاوته ،
    و اکثرا دیدگاه سرگرمی و شاخه های سرگرمی رو مدنظر دارن مثلِ هیجان متاثر از خشونت و ...
    مثل شما امیرِ عزیز

    ولی همینجور که گفتم به دنبال خشونت ، جذابیت و سرگرمی نیستم ، و فقط مبارزه برام مهمه
    اگه بخوام سرگرم بشم فیلمای آلپاچینو رو نگاه می کنم ، بیشتر هم لذت میبرم



    احترام ها واقعیه و یا درگیری های غیر از مبارزه

    چرا یه مبارز باید بعد از بردنِ مبارزه فیلم هندی بازی کنه و بر خلافِ حرکات قبل از مبارزش بیاد به حریفش احترام بزاره
    اگه بیاد یه بازویی هم نشون بده که به شخصیتش بیشتر میخوره
    به نظر من کل کل ها ، درگیری ها ، چپ چپ نگاه کردن ها و ... نمایشه
    چرا یو اف سی و مبارزها می گن این یه ورزشه ولی مثل ورزش هایی که نام بردی عمل نمی کنن
    چرا یو اف سی این رفتار هارو اگه واقعیه ممنوع اعلام نمی کنه
    دلیلش تماشاگران هستن ، اکثریت تماشاگران ، حداقل بیش تر از 90 درصدشون ،
    این مسابقات رو به عنوان سرگرمی می بینن
    وقتی صحبت از سرگرمی بشه مردم درگیری ها و خصومت های واقعی می خوان (نه فقط مبارزه)
    هر چقدر مردم بیشتری نگاهت کنن و بهت توجه کنن ، یعنی شهرت بیشتری در انتظارته
    و نتیجه اش میشه درآمد بیشتر هم برای مبارز و هم برای یو اف سی
    البته بحث حقوق مبارز در ازای زحمتی که میکشه جداست

    متاسفانه الان تا حدی این نمایش عادی و تکراری شده
    که بعضی از مبارزان علاوه بر بازی های قبل از مبارزه بعد از آن هم به این بازی ادامه می دن
    و تا جایی پیش رفته که این بازی ها هم برای مبارزها و هم برای تماشاگران شکل واقعی گرفته
    دقیقا یکی از دلایل ایجاد برنامه ی The Ultimate Fighter به غیر از استعدادیابی همینه

    ... در کل حرفت از دید یک تماشاگر منطقیه ، که اگه آخرش احترام میذارن چرا قبلش بی احترامی می کنن ؟

    . جواب امیر عزیز (با اجازه - البته اگه خواستی جواب هارو اصلاح کن) :
    - ادای احترامشون قلابیه ، چون در اصل می خوان سر به تن همدیگه نباشه ،
    و این از خواص مسابقات هنرهای رزمی ترکیبیه و ذات این مبارزات اینجوریه

    . جواب من :
    - احترام واقعیه ، چیزی که واقعی نیست ، درگیری های اضافه هست که فقط برای جذابیت بیشتر چاشنی می شه
    برای انتقال حس خشونت بیشتر و در نتیجه هیجان ،
    البته یو اف سی سالهاست جلوی این اعمال رو نمی گیره چون به نفعشونه
    حتی از زمان تاسیس
    سازمان های دیگه ی هنرهای رزمی ترکیبی هم برای پیشرفت خودشون ،
    قانونی علیه این اعمال در اصل نمایشی در نظر نمی گیرن


    .

    بحث و گفتگو در حوزه ی هنرهای رزمی ترکیبی (ufc+)
    yang & yin
    " Using no way as way "
    ---
    ,I fear not the man who has practiced 10,000 kicks once "
    " but I fear the man who has practiced one kick 10,000 times

    Bruce Lee
  2. #2
    کاربر سایت

    عضو انجمن
    تاریخ عضویت
    2013/10/03
    نوشته ها
    860
    7,072
    مبارز مورد علاقه Aaron_Riley_Headshot2012
    بسیار بسیار زیبا پاسخ دادی و باید بگم که نثرت رو جدا دوست دارم و از اطلاعات مفیدت هم خیلی استفاده کردم اما متاسفانه یا من نتونستم خوب منظور و لب مطلبم رو برسونم یا شما چون من زیاد حرف زدم و صحبتم طولانی و خسته کننده شد صحیح متوجه منظورم نشدی!
    اول اینکه درک شما از هدف من از دیدن مبارزات یو اف سی با واقعیت کمی(نمیگم خیلی خیلی!) فاصله داره،سرگرمی هم جزو این اهداف هست اما نه اولیش یا حتی دومیش،اولین دلیل من برای تماشای این آموزشگاه بزرگ مبارزه یادگیریه،چون با اینکه کمی شکم آوردم و تنبل شدم هنوز هم از مبارزه کردن(عملا) لذت میبرم! به نظر من کلاس مبارزه با کلاس هنر رزمی زمین تا آسمون متفاوته و مشاهده(در این سطح بالا و اعلای فنی) به تنهایی جدا از تمرینات فیزیکی و متمادی سالیان دراز و حتی انجام مبارزه ی واقعی،تو ایجاد حس مبارزه و احساس نیاز برای ارتقای سطح فنی و کسب تجربه در شرایط مبارزه و درک کاربردی فنون بسیار موثره. دلیل دوم من هدف شماست،یعنی تماشای مبارزه فارغ از اینکه چه شخصی پیروز میشه و چه شخصی شکست میخوره(با اینکه به هر حال در این بین به مبارزهایی بیشتر از بقیه علاقه دارم به دلیل سبک مبارزه ی مورد علاقم،نه تعصب روی یک مبارز) اما نه برای دیدن خصومت افراد و خشونت ها و بداخلاقی ها! اگر پست من راجع به سیلوا و حرکاتش در مبارزه رو به یاد داشته باشی حتما میدونی که من در اون پست به وضوح این رفتارهای تماشاگر عام پسند و هیجان انداز و حاشیه ایه این مبارز رو محکوم کردم و به تفصیل شرح دادم که اینها نقاط ضعف یک مبارز هستند و از نظر افراد فنی به هیچ عنوان پذیرفته و زیبا نیستند و فقط مورد پسند تماشاگر عام هستند اونوقت شما بنده رو هم جزو تماشاگر عام حساب کردی محمود جان!؟
    اما دلیل سوم من بله سرگرمی و لذت هیجانی از تماشای مبارزات یو اف سیه(اما باز هم ضربات سنگین و مبارزه ی حرفه ای با محدودیت کم و ناک اوت های زیبا نه دشمنی و کل کل افراد!)
    و اما مفهوم پست های قبلی من که به خوبی رسونده نشده،به هیچ عنوان من عرض نکردم که ادای احترام ها در یو اف سی قلابیه یا خلاف میل باطنی مبارزانه! فقط گفتم که مسخرس! چون نه تنها ادای احترام ها واقعیه بلکه فکر میکنم کل کل ها و بداخلاقی ها هم برخلاف نظر شما واقعیه و به این دلیل مسخرس
    یو اف سی درآمدزا و تجارت هم هست اما نمایش کشتی حرفه ای(چیزی که به اشتباه به نام کشتی کج میشناسن امروز) نیست محمود جان،سازمان یو اف سی کوچکترین فشاری برای انجام کل کل ها و بداخلاقی ها روی فایترها اعمال نمیکنه به علاوه خود مبارزات به قدری جذاب هست که برای جذب تماشاگر و پی پر ویو بیشتر نیازی به فیلم بازی کردن اون هم از نوع خصومت و کل کل دروغی نباشه،همونطور که سابقا به عنوان مثال مسابقات k-1 بدون اینکه کل کل خشن و دنباله دار بین فایترهاش داشته باشه با اینکه از نظر فنی و جذابیت خود مبارزه بسیار پایین تر از سطح یو اف سی بود اما جزو پرطرفدارترین رویدادهای رزمی جهان بود.
    اگر تجربه ی مبارزه ی بدون حفاظ و آزاد(مثل مبارزات زیرزمینی و غیر رسمی کیک بوکسینگ یا موی تای در کشور ما) رو داشته باشی حتما میدونی که این شکل مبارزه خواه ناخواه کل کل میاره و شما هرچقدر هم فرد مودب و متسلط بر نفس باشی هرگز نمیتونی احساسی مثل یه مبارزه ی در امنیت نسبی که ضربه ی سنگین و آسیب رسان دریافت نمیکنی به حریفت داشته باشی و قبل مبارزه و در اثنای اون حس نفرت از کسی که میخواد به تو آسیب برسونه و براش مهم نیست که ضربه هاش چه اثری روی صورت و اعصابت میذاره(با اینکه رشته های رزمی پر از شعارهای تکراری و نخ نمای جوانمردی و مبارزه ی ورزشیه) کاملا طبیعیه. حرف من این نبود که میخوان سر به تن هم نباشه،این بود که هدفشون و ترجیحشون یه برتری فنی و تاکتیکی ساده و بدون آسیب جدی به حریف نیست،بلکه ترجیحشون به ناک اوت و ترکوندن حریفه!
    بنابراین با توجه به نوع و جنس مبارزات اصلا بوجود اومدن کل کل و تا اندازه ای خشونت قبل از مبارزه حتمیه چه رسد به واقعی،احترام تمام افراد هم واقعیه ولی مسخره،اما در این بین هم هستند معدود افرادی که به هیچ وجه ادای احترام بعد از زنگشون مسخره نیست مثل جورج سنت پیر که قبل از مبارزه هم احترام حریف رو به زیباترین شکل حفظ میکرد حتی زمانی که حریف آیندش در حضور هزاران تماشاگر استادیوم پشت میکروفون جو روگان واسش کری خوند و سعی کرد تضعیفش کنه،احترام بعد از مبارزه ی این افراد مسخره نیست و زیباست.
    پس حرف اول من این بود که این احترام واقعی اما مسخرس،و اما حرف دوم این بود که به دلیل همین نوع مبارزات و هیجانات وارده و فشارهای موجود برای فایتر نباید احترامی بسیار درخور سبک آکادمیک رزمی بعد از مبارزه از طرفین مورد انتظار باشه(اما نه اینکه به قول شما بیلاخ یا بازو به هم نشون بدن! من هرگز همچین کاری رو طبیعی ندونستم نمیدونم از کجا برداشت کردین!) و اضافه کردم که روزی احترامی در حد حریفش ادا کرد و از توانایی های فنی اون تعریف کرد و مبارزه ی اون رو ارج نهاد و همین احترام هرچند کوچک کافی بود و نباید توسط تماشاگرها هوو میشد.
نمایش نتایج: از 1 به 10 از 217

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربران برچسب زده شده

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •