جوجیتسو برزیلی یا سامبو؟

[Fury Darksiders]

جوجیتسو برزیلی و سامبو ۲ تا از بهترین پایه هایی هستند که میتوانید برای MMA انتخاب کنید. هر ۲ هنر رزمی تکنیک های متنوعی از دفاع شخصی موثر را دارا هستند.
جوجیتسو برزیلی وام گرفته از جوجیتسو است که توسط خانواده گریسی ابداع شد. این یک شیوه فایت در خاک است که مبتنی بر سابمیشن کردن حریفان با قفل های مفصلی و خفه کردن های تخصصی است.
در سوی دیگر سامبو یک شیوه فایت است که توسط ارتش سرخ شوروی ابداع شد. این یک شیوه فایت سریع است که حول محور سابمیشن سریع، فایت در خاک و پرتاب ها میباشد. لازم به ذکر است که استرایک در سامبو مجاز است .
در نگاه مقایسه ای در سامبو دست بال تان نسبت به جوجیتسو برزیلی بازتر است ولی در نگاهی تحلیلی لزوما آن را به یک هنر رزمی کاربردی تر تبدیل نمیکند. حقیقت این است که هیچ یک از این شیوه ها بهتر از دیگری نیست. هر ۲ نقاط قوت و ضعف خود را دارند . به طور کلی همه چیز به اهداف تمرینی فایتر بستگی دارد و اینکه در میدان رزم درسی را که تمرین کرده با بالاترین نمره ممکن پاس کند .

سامبو vs جوجیتسو برزیلی

بیایید نگاهی به این ۲ شیوه فایت بیاندازیم.

سامبو

قدمت سامبو ۱۰۰ سالست و به دهه ۲۰ میلادی برمیگردد جایی که توسط ارتش سرخ شوروی به عنوان یک شیوه فایت تن به تن برای سربازان شکل گرفت. سامبو در برگیرنده یک سری تکنیک ها از سایر هنرهای رزمی همچون بوکس-جوجیتسو- کشتی و جودو میباشد. این یک شیوه فایت کاربردی است که وقتش را برای تکنیک های زیبا و پرزرق و برق تلف نمیکند.


سامبو ۲ حالت متفاوت دارد که آن ۲ حالت عبارتند از : ۱-سامبو ورزشی ۲- سامبو رزمی.
سامبو ورزشی خیلی شبیه به جودو است برای اینکه پرتاب های مشابه زیادی بین هر ۲ آنها وجود دارد. با این وجود تاکید زیادی بر روی نبرد زمینی که شامل پین کردن ها- قفل های پا و قفل های مفاصل میباشد دارد. استرایک در سامبو ورزشی ممنوع است و همینطور خفه کردن هم در آن هیچ جایی ندارد.
سامبو رزمی یک شیوه جامع تر است که شبیه به MMA است. لگد-مشت-آرنج-زانو در آن کاملا قانونی هستند. پرتاب ها- تیک دان کردن ها به شیوه کشتی و قفل مفاصل از قلم نیوفتد.

جوجیتسو برزیلی

جوجیتسو برزیلی قطعا یکی از بهترین شیوه ها در نبرد زمینی و گرپلینگ است. فایترهایی که با تسلط بر ج.ج.ب پا به عرصه رقابت گذاشتند در همان روزهای ابتدایی تولد MMA غوغا به پا کردند و همچنین اینکه تبدیل به سمبلی در MMA مدرن شدند.
این شیوه فایت توسط هلیو و کارلوس گریسی ابداع شد که در واقع تکنیک های جودو را برای ایجاد یک شیوه ی فایت خاص که بر روی نبردهای زمینی و سابمیشن ها تمرکز دارد اصلاح کردند و آن را تکامل دادند. بی شک ج.ج.ب موثرترین هنر رزمی است که فایترهای که از منظر وزنی-قدی کوچکتر از حریفان خود هستند میتوانند از آن بهره لازم را بگیرند. نمونه بارز آن رویس گریسی بود که با وجود اینکه حداقل ۵۰ پوند سبکتر از حریفان خود بود ولی با این حال حریفای خود را تار مار میکرد.
از استرایکر گرفته تا کشتی گیر هیچ کس هیچ بدلی در مواجه با فایتر های با تسلط بر ج.ج.ب در سال های نخستین MMA نداشت. فایترهای دیگر ناچار شدند آموزش ج.ج.ب ببینند تا حداقل فرصتی برای دفاع از خود در برابر سابمیشن های بیشمار آنها داشته باشند.

کدام برای MMA بهتر است

سامبو و ج.ج.ب برای MMA به یک اندازه تاثیر گذار هستند. افرادی که از قبل سامبو رزمی کار کردند ممکن است برتری جزئی نسبت به کسانی که از قبل ج.ج.ب کار کرده اند داشته باشند برای اینکه از قبل میدانند چطور از خود در برابر مشت- لگد- آرنج و زانو دفاع کنند. مهمتر از آن سامبو کارها چندان با گرپلینگ بیگانه نیستند.
جوجیتسو کارا باید این چیزها را قبل از ورود به MMA یاد بگیرند. سابمیشن کردن کسی از پشت با مشت هایی که سمت صورت می آید داستانی به مراتب متفاوت تر از دنیای ج.ج.ب دارد . با این وجود جوجیتسو کارا شرایط به مراتب بهتری در خاک نسبت به سامبو کاران در MMA دارند برای اینکه گرپلینگ در ج.ج.ب تخصصی تر دنبال میشود ولی در سامبو به آن صورت شماتیک تجملاتی ندارد .
ام ام ای مدرن چند قطبی شده و دیگر خبری از سلطه سال های نخستین ج.ج.ب نیست و همین به خودی خود نوید روزها و لحظات هیجان انگیز و استرس آور برای دوست داران این ورزش مهیج است.