چرا بروس لی را بنیان گذار MMA میدانند؟

**Fury Darksiders** · 2023/07/24, 19:40

بروس لی قطعا یکی از نام آورترین رزمی کاران قرن ۲۰ است و دلایل زیادی هم برای اثبات آن وجود دارد.
او قبل از اینکه MMA به یک ورزش تبدیل شود یکی از اولین رزمی کاران MMA در جهان بود. ذهن کنجکاو و شکیبایی لی به او این امکان را داد تا ورزش های رزمی دیگری را که بیشتر اعضای آنها فقط وفادار به یک سبک مبارزه بودند را در آغوش بگیرد.
کله گنده های هنرهای رزمی را به خاطر سرسختیشان سرزنش نکنید.
ضرب المثل قدیمی هست که میگوید "همه کاره ی هیچ کاره"
بنا به دلایلی او همچنان محبوب باقی مانده است. اشخاصی که فقط به یک هنر رزمی اتکا میکنند در نظر دارند به چنان مهارتی دست پیدا کنند که اشخاصی که در هنرهای رزمی دیگری هم فعالیت میکنند هرگز همتراز با آنان نباشند.
به عنوان نمونه برای بیان مشخص تر میتوان به مسابقه فلوید میودر دربرابر کانر مگ گرگور اشاره کرد. مک گرگور به عنوان یک فایتر MMA به این مسابقه پا گذاشت در حالی که میودر از بچگی فقط بر روی بوکس خود کار کرده بود. میودر تسلطش بر بوکس به قدری بود بطوری که وقتی که برد کسی شوکه نشد .
با این تفاسیر هر کسی که میخواهد بهترین فایتر باشد عاقلانه است که به چندین ورزش رزمی چنگ بیاندازد.
لی این را فهمید و او یکی از اولین رزمی کاران شاخصی بود که دیگر رزمی کاران را به این نوع تفکر تشویق کرد. بروس لی خواستار تورنمنت هنرهای رزمی به تقلید از مبارزات واقعی بود . او میخواست که رزمی کاران بتوانند در موقعیت های دفاع شخصی به شکلی منحصر به فرد از خود دفاع کنند.
پس با این حساب میتوان یک نتیجه گیری دیگری هم از مسابقه میودر vs مگ گرگور کرد که اگر میودر و مگ گرگور با هم در خیابان درگیر میشدند قطع به یقین همه چیز به نفع مگ گرگور بود.
در طول قرن ها در تاریخ بخصوص در عهد گلادیاتورها شاهد مبارزات تن به تن بسیاری بوده ایم که سرانجام آن مبارزه حکم مرگ و زندگی را داشته است.این دقیقا همان چیزی است که همیشه پیرامون هنرهای رزمی بوده ، بردن مبارزه.
این اصل ارتباط زیادی با محبوبیت فعلی MMA دارد. تماشاگران به طور غریزی می دانند که MMA نزدیک ترین چیز به جنگ واقعی است.
بروس لی در ۱۳ سالگی تمرین وینگ چون را در هنگ کنگ آغاز کرد و تا پایان دوران کودکی خود ان را ادامه داد. او همچنین بوکس و شمشیربازی را هم از برادرش پیتر لی یاد گرفت. قرار گرفتن بروس در بچگی با هنرهای رزمی مختلف باعث دگرگونی طرز فکرش نسبت به مبارزه شد . این را میگویم چون او اولین کسی بود که اقدام به ترکیب آنها کرد و با هم انجامشان میداد . او همینطور برخی از تکنیک های آنها را هم صیقل داد .
لی تا موقع بزرگسالی که به آمریکا مهاجرت کرد یک رزمی کار ماهر و مسلط بود. اما این ویژگی ها او را گول نزد که فکر کند میتواند با هر حریفی مقابله کند. لی نسبت به کارآمدی ۱۰۰٪ بسیاری از هنرها و ورزش های رزمی در مبارزات واقعی تردید داشت. او شروع به بررسی علمی آنها کرد تا کشف کند و ببیند در چه زمینه هایی میتواند پیشرفت کند . بالاخره در نهایت یک شیوه مبارزه حیرت انگیز به نام جیت کان دو را خلق کرد.
افسانه بروس لی با شیوه جدیدی که او خلق کرد شروع شد . لی برای آزمایش تئوری خود در مسابقات بسیاری ثبت نام کرد و در طول مسابقاتش متکی به یک سبک هم نبود. لی تکنیک های موثری را چاشنی کارش کرد ، بدون درنظر گرفتن از اینکه از کجا آمده اند ولی در مبارزه مفید بودند . بسیاری از همان تکنیک ها در حال حاظر بخشی از MMA هستند.
رویکرد بروس لی در طول سالیان متمادی در مبارزه زلزله ای در جامعه رزمی به پا کرد. او در آن مبارزات از تیک دان ها-گراند پوند ها و سابمیشن ها استفاده کرد. حتی به وضوح میتوانید برخی از تکنیک های بکار گرفته شده توسط لی را در فیلم هایی مثل اژدها وارد میشود ببینید.
موفقیتی که لی به دلیل امتناع از پایبندی به یک هنر رزمی بدان دست پیدا کرد منجر به پدید آمدن نظریه ای شد که یک هنر رزمی فایتر را به رستگاری نمیرساند و کسی که هنر رزمی اش والاترین باشد وجود خارجی ندارد.
این باعث شد که او از جیت کان دو چشم پوشی کند.
فلسفه مبارزه لی ساده است. فایترها باید بفهمند که کدام تکنیک برای رسیدن فایتر به نهایت بلوغ کارایی سودمندتری برایشان دارد.

تاثیر افکار بروس لی

طرز تفکر لی در مورد فایت ابتدا بر نحوه اجرای مسابقات کاراته تاثیرش را گذاشت.
در دهه ۶۰ میلادی محبوب ترین ورزش رزمی در آمریکا کاراته بود و لی احساس میکرد که چیزی بیشتر از یک اسپارینگ سایه زنی نیست.
مسابقات محدودیت های داشت و مهم تر از آن رنگ لعابی از فایت نداشت . کاراته کاها آماده به نظر نمی رسیدند.
لی از این شکل تقابل ناامید شده بود چونکه حس میکرد این شرایط مانع شکوفا شدن استعداد فایترها میشود. او اقدام به گسترش تجهیزات اسپارینگ کرد که از صورت و بدن محافظت میکند و به کاراته کاها یا به طور کلی فایترها این امکان را میداد تا راه امن تری در تمرین برای یک مبارزه که در آن نهایت تماس کامل را تجربه کنند داشته باشند.
بروس لی تجهیزات اسپارینگش را در چندین تورنمنت کاراته معرفی کرد و قصدش هم این بود تا آنها را به سمت مسابقاتی که در آن نهایت تماس کامل بین طرفین برقرار باشد سوق دهد.
هدف لی در واقع این بود که این مسابقات دقیقا تلفیقی از مبارزات واقعی باشند.
رویای دیرینه او برآورده شد ولی از بد روزگار نتوانست لذت آن را حس کند . او نمیدانست که چند سال بعد از مرگش منجر به پدید آمدن یک سیستم مبارزه جدید به نام MMA میشود .

چرا میگوییم MMA پیرو فلسفه بروس لی است

ورزش MMA به عنوان محبوب ترین ورزش رزمی ظهور کرد.
بسیاری انتظار دارند که در نهایت جایگاه بوکس را به عنوان محبوب ترین ورزش رزمی را به خود اختصاص دهد. حتی ممکن است روزی مسابقات MMA را در بازی های المپیک شاهد باشیم.
ورزش MMA با به حداقل رساندن محدودیت ها خود را از سایر ورزش های رزمی دیگر متمایز کرد. مشت، لگد، آرنج و زانو همگی در MMA مجازند.
ام ام ای در ابتدا تقریبا بدون قانون شروع شد.
اولین تورنمنت MMA تقریبا هیچ قانونی نداشت گویی که محل برگزاریش در وسط جنگل بود. از ضربه زدن به بیضه گرفته تا انگشت کردن در چشم حریف آزاد بود و محدودیت زمانی هم وجود نداشت.
با این وجود پایگاه طرفداران این ورزش به عده ای که عاشق وحشیگری هستند محدود بود. کاملا وحشیانه بود و در بسیاری از جاها غیرقانونی تلقی میشد.
اولین سازمان MMA در آمریکا UFC در نظر داشت که مقبولیت و محبوبیت این ورزش را در بین اقشار جامعه گسترش دهد . آنها دست به اقداماتی زدند. محدودیت زمانی در نظر گرفته شد و حرکات غیر اخلاقی در آن ممنوع شد .
دقیقا ۲ رکنی که لی از آن صحبت میکرد . اخلاق ورزشی ضامن شکل دهنده ی روح یک فایتر است. محدودیت ها هستند که محافظ سلامت فایترها هستند و در عین حال آن حالت خشن و وحشیانه را از چهره ورزش پاک میکنند.
این تغییرات قوانین در نهایت ما را به جایی که امروز هستیم رساند. درحال حاظر MMA در سطح بین المللی به عنوان یک ورزش قانونی شناخته شده است و توسط تمام شبکه های مطرح دنیا پوشش داده میشود.
ام ام ای مدرن پیرو فلسفه لی است. این فلسفه محیطی را فراهم میکند که فایترها میتوانند به گونه ای رقابت کنند که گویی یک مبارزه واقعی است.