زمان هایی که اعتماد به نفس نتیجه عکس داد

[Fury Darksiders]

خوش زبان بودن یا به عبارتی زبان باز بودن در MMA و بسیاری از ورزش های رزمی دیگر مثل موی تای-کیک بوکس و بوکس نه تنها ضروری بلکه حائز اهمیت فراوانی است. بوکسورهای حرفه ای که متوجه اهمیت زبان باز بودن خود برای هواداران نیستند اغلب مواقع به این مورد پی میبرند که از سوی برگزار کنندگان مسابقات نادیده گرفته میشوند و میدانند که دیگر همچین فرصت هایی که بتوانند دربرابر مبارزان صاحب نام قرار بگیرند نصیبشان نمیشود.
مقوله پیچیده ای نیست مبارزی که همیشه سرتیتر اخبار است بیشتر از مبارزی که فقط هدفش بردن مبارزات است ارجعیت دارد . به همین علت هم به آن تجارت مبارزه گفته میشود. صحبت ما که درمورد یک نزاع خیابانی نیست .
بالاخره برگزار کنندگان مبارزات باید هزینه ای صرف اجاره ورزشگاه بکنند- هزینه ای صرف بازاریابی بکنند- هزینه ای صرف تبلیغات رویدادهایشان بکنند و هزینه های بیشماری دیگر. آنها باید پول تمام اینها را دربیاورند.
با این حساب ترجیحشان مبارزانی است که باعث پرشدن صندلی های ورزشگاه بشوند یا سروصدای زیادی به راه بیاندازند مشابه یک مربی فوتبال که برای ترکیب اولیه خود همیشه ترجیحش بازیکنی است که مثمرثمرتر است و مابقی باید از نیمکت منتظر بایستند تا فرصتی نصیبشان شود.
در حال حاظر مبارزان بسیاری همچون کانر مگ گرگور و کولبی کاوینگتون در به وجد آوردن هواداران متخصص هستند.
در حالی که زبان باز بودن رابطه مستقیمی با ایجاد اعتماد به نفس بالا در مبارز را دارد ولی احتیاط در رعایت مرز بین اعتماد به نفس با اعتماد به نفس کاذب در MMA حیاتی است .
اعتماد به نفس کاذب لحظه وقوع سقوط یک مبارز است.
نشان دادن اعتماد به نفس هنگام رویارویی با رقیب بسیار لذت بخش است که نشئت گرفته از آمادگی بسیار خوب آن مبارز میباشد حتی بعضی از مبارزان پا را فراتر گذاشته و در میانه مبارزه حریف خود را به تمسخر میگیرند اما هرگز فراموش نکنید که تمسخر یک قمار بسیار خطرناک است . با توجه به اتفاقی که رخ میدهد میتواند باعث شود در چشم دیگران یک مبارز ماهر به نظر بیایید یا میتواند باعث شود در چشم دیگران یک احمق به تمام معنا تلقی شوید .
در این مقاله ۳ مورد از به یادماندنی ترین لحظاتی که نمایش اعتماد به نفس در MMA نتیجه عکس داد را بررسی میکنیم.

۱-اندرسون سیلوا vs کریس وایدمن

اندرسون سیلوا یکی از هیجان انگیزترین مبارزانی است که دوران اوج او را شاهد بودیم و تماشای اعتماد به نفسش لذت تماشای مبارزاتش را برایمان دوچندان میکرد . سیلوا عاشق بازی دادن حریفان خود در طول مبارزه بود. به قدری هم مسلط به نظر می آمد که گویی از آینده و اتفاقاتی که قرار است به وقوع بپیوندد اطلاع داشت ولی به یاد داشته باشیم که همیشه محاسباتمان درست از آب درنمی آید.
در UFC 162 سیلوا رو در روی وایدمن قرار گرفت . مبارزه آن ها در میان هیاهو تماشاگران آغاز شد . از یک طرف سیلوا مصمم از سوی دیگر وایدمن تشنه . وایدمن راند اول را تهاجمی آغاز کرد و بعد از انجام ۱ تیک دان موفقیت آمیز دقایقی او را در خاک کنترل کرد . سیلوا بعد از رهایی از خاک وایدمن مثل همیشه بازی دادن حریفش را تازه آغاز کرد . جا خالی دادن های ماتریکسی وار او تماشاگران را دیوانه کرده بود . فریادهای بی امان سیلوا سیلوا در سالن مبارزه کر کننده بودند . سیلوا به این بسنده نکرد و به طور مکرر وایدمن را بخاطر تلاشش تشویق میکرد . او تا جایی پیش رفت که حتی او را راهنمایی میکرد که مثلا در این لحظه باید چه کار بکند .وایدمن تا حدی به نظر میرسید که کلافه شده است. انجام چنین نمایش های دلچسبی فقط از سیلوا برمی آید و بس. با این وجود تمسخر حریف قمار خطرناکی است. از آنجایی که همه چیز به روحیه حریف بستگی دارد . در چنین موقعیت هایی یا میتواند باعث شود بی عیب به نظر بیایید یا میتواند آسیب پذیرتان کند.
در راند۲ سیلوا همین استراتژی را ادامه داد ولی در آخر همان شد که نباید میشد. بالاخره یکی از مشت های پی در پی وایدمن به هدف اصابت کرد و سیلوا نقش بر زمین شد . تمام .
اعتماد به نفس کاذب سیلوا فقط منجر به پایان سلطنتش بر دسته میان وزن نشد بلکه خط کریر او را به کل تغییر داد.

۲-جوهان سگاس vs جو هاردینگ

این دو در سال ۲۰۱۷ با هم به مبارزه پرداختند. شاید هر دوی آنها مبارزان گمنامی باشند ولی پایان مبارزه این ۲ یکی از به یادماندنی ترین لحظاتی را رقم زد که اعتماد به نفس کاذب در قفس چقدر میتواند دهشتناک باشد .
در این مبارزه آن طور که به نظر می آمد هاردینگ در کارت امتیازی پیش بود.
در راند سوم مبارزه هاردینگ که دیگر خیالش از بابت نتیجه راحت بود تصمیم گرفت با رقصیدن در جریان مبارزه کمی سر به سر سگاس بگذارد. هاردینگ چنان غرق در نمایش بزدلانه خود بود که دیگر از فاکتور احتیاط غافل شده بود. سگاس از این فرصت نهایت استفاده را کرد و با یک لگد حساب شده به سر او در یک چشم به هم زدن هاردینگ را بیهوش کرد.
این کلیپ سال هاست که در فضای مجازی دست به دست میشود . کلیپی که باید درس عبرتی باشد برای مبارزان تا به آنها در مورد خطرات خیلی بانمک بودن در قفس هشدار بدهد.

۳-کانر مگ گرگور vs نیت دیاز

بعد از اینکه رافایل دوس آنجوس از مبارزه خود در کارت UFC 196 مقابل کانر مگ گرگور کناره گیری کرد دیاز به عنوان جایگزین وارد میدان شد.
کانر در حالی پا به این مبارزه میگذاشت که در مبارزه قبلی خود در سال ۲۰۱۵ با کسب یک پیروزی بی چون چرا دربرابر یکی از بزرگان MMA خوزه آلدو قهرمان پر وزن UFC شده بود.
با توجه به کری خوانی پرتنشی که کانر در جریان مبارزه اش با دیاز داشت بسیاری بر این باور بودند که او در همان ابتدا به راحتی دیاز را از پیش رو برمیدارد . حتی پیش بینی ها هم کانر را بخت نخست پیروزی میدانستند .
اما دنیای MMA دنیای عجیب و غریبی است .
دیاز در این مبارزه ضربات کلیدی وارده از سوی مگ گرگور را به زیبایی سد کرد و حتی در دقایقی از غفلت کانر که گارد خود را برای نمایش اعتماد به نفسش رها کرده بود، استفاده لازم را کرد و نبض مبارزه را در دست گرفت.
لحظه سرنوشت ساز این مبارزه در راند دوم رقم خورد جایی که دیاز یک ترکیبی ۲-۱ سنگین را بر صورت مگ گرگور نشاند و شوک بدی به کانر وارد کرد . به قدری بد بود که او را به اشتباه انداخت و در اوج هوشیاری دیاز اقدام به تیک دان کرد که موفقیت آمیز نبود و گرفتار شد .
دیاز فرصت طلب هم کار را یکسره کرد و چاره ای جز تسلیم شدن برایش نگذاشت .
دیاز اولین مبارزی شد که مگ گرگور را در UFC شکست داد.
در پایان مبارزه هم نیت دیاز عملکرد فوق العاده خود را با یک نقل قول کوتاه اما خاطره انگیز تکمیل کرد " مادر . . . . غافلگیر نشدم "